Τρίτη, 9 Φεβρουαρίου 2010

ALI PODRIMJA - bujtësi i parë në blogun tim



 
Ese për poezinë, 
dashurinë dhe vdekjen


Poezia dhe femra

Ajo shkruante poezi erotike
i ngjanin asaj dhe vitrazheve
se kishin shpirtin dhe bukurinë

Para se të bënte dush
Plaçkat i hedhte nëpër sallon
Dhe shikonte trupin në pasqyrë

Mos ka mbetur edhe diç

Mund të ndërprepritet komunikimi
Mes saj dhe atij tej xhamit
Që shikonte me sy të mjegulluar

Ne bisedonim për të bukurën
Dhe senzibilitetin njerëzor
Dhe kohën që na mungonte

Atë që prekte shkaktonte vërshimë, tërmete
Dhe atë zërin e brendshëm
Që duhet mbrojtur

Një nga një ia ktheja plaçkat
të shpërndara para sa kohësh
Në hapësirën blu

Dëshironte të ndjejë zgjimin e trupit
Të shëndetshëm, të pastërt
Ç’të heqë më dorë e Krijuesit
(2010)

Errësimi i stepës

- I kushtohet mikut dhe botuesit
Gjekë Gjonlekajt -

Dashnor i madh ishte Vronksi, i flakët
Rrit me egërsira e qumësht bore
shalon erërat

Në universin e përpurt Anakarenina
Shëtit me një lule të zezë në gjinj
Madhështinë flokëkuqi e shihte te Herodi
Varre qytete të djegura gjithandej Ilirisë

Dherave sllave ‘i përbindësh zgjuar ish
Prerë e vrarë dhe fëmijë arnautësh
                                                Për të madhin Zot

Hingëllimë kuajsh dëgjon në stepën e ftohtë
            E bukura kryeshtruar kërkon varrin e Vronksit

Hëna e varur në një degë ndrit dhera ujëra
Nën një çati Tolstoj shkruante: Luftën dhe Paqen

(Ulpianë, janar 2010)

Zgjidheni vdekjen tuaj

Mënyrët e vdekjes janë të ndryshme
Njëri vdes e tjetri ngordh

Dallimi është se nganjëherë
coftina
Jeton më gjatë në kujtesë

Ruajuni pranisë së saj
Në fund të fundit më mirë
Të zgjidhni vdekjen tuaj

Guximi shpërblehet me përjetësi


(Nga dorëshkrimi “Rruga e verbër”)


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου